طلوع

عید قربان مبارک!

darhavaidost — Sat, 28 Nov 2009 09:16:55 GMT

الهی شکرت ٬ شکری ویژه و مخصوص

darhavaidost — Wed, 18 Nov 2009 11:48:58 GMT

خدایا تو را برای آنچه هستی شکر٬ یا الله

محبوبم بودنت را و نزدیکی‌ات را شکر٬ یا حی و یا قریب

نازنینا جبر و قهرت را شکر٬ یا جبِار و یا قهارِ

عزیزا قبض و بسطت را شکر٬ یا قابض و یا باسط

مهربانا بزرگی و دانایی و توانایی ات را شکر٬ یا عظیم و یا علیم و یا قادر

الهی شکرت ٬ شکری ویژه و مخصوص

شکری و چه گویم چه شکری

شکراً شکرا

خداجان تو را بخاطر تمام آنچه در زندگی٬ غم و ماتم و مصیبت مینامند شکر

بهترینا تو را برای تمام آنچه شادی و نعمت میدانند شکر

پروردگارا تو را بخاطر تمام دارایی‌ها و نداری‌ها شکر

تو را برای آنچه بوده و هست و خواهد بود شکر

خدایا شکرت و حمدت را شکر

محبوبا شکر شکرت و شکر حمدت را شکر

دلبرا شکرت که شکرت که شکرت که...

الهی تو خود شاکری و تو خود شکوری

یا شاکر و یا شکور

یا صانع ما را آنچنان بساز

یا رب آنچنان تربیتمان کن

که بود و نبودمان٬ و سخن و سکوتمان٬ و نشستن و برخاستنمان٬ و خواب و بیداریمان

و خندیدن و گریستنمان و دم و بازدممان

و زندگی و مرگمان و هست و نیستمان

شکر تو و شکر تو باشد

خدایا والاترین هدایایت را شکر

الهی عشق را و عشق را و عشق را شکر

یا الله عشقت را به گستردگی زمین‌ها و آسمان‌ها شکر

به پهنای شکر پیامبران و نزدیکانت

به وسعت ظاهر و باطن و اول و آخر

الهی عشقت را به وسعت مهربانیت شکر

و الهی عشقت را به پهنای کرمت شکر

و الهی عشقت را به عظمت عشقت شکر

یا الله

عشقت را به عشقت شکر

خودت را به خودت شکر

یا شاکر و یا شکور

یا الله

خودت شکر خودت

یا خدا

خودت و خودت

الله

دریچه ای رو به امید

darhavaidost — Fri, 16 Oct 2009 09:05:58 GMT

معاوضه خانه جهنمی با خانه بهشتی

منبع: تبیان

سلام . نمی دونم چرا هر روز بعد از اینکه از محل کارم میام بیرون یک جور دلشـــــــــــوره بدی می گیــــــــــــرم.

اصلا هر چی به خونه نزدیکتر میشم این حس بد به دلم چنگ می زنه .وقتی دستـــــــــــــم رو روی زنگ می گذارم

مثل اینه که روی آتیش پا می زارم.اصلا می خوام که پا توی خونه نذارم.آخه می دونی چــــــــرا؟برای اینـــــــکه

وقتی که وارد خونه میشم به جای اینکه قشنگی های زن و زندگی به چشمم بیاد کم و کاستی ها وکیــــــنه کدورت

های گذشته جلوی چشمم رژه میره.آخر سر هم زبان تلخ و گزنده میانداری می کنه و بیا و ببین....

اما مدتی است که کلا حالم عوض شده .نه تنها از رفتن به سوی خانه مضطرب و ناراحت نمی شوم بلکه دلـــــم

برای خانه رفتن تنگ می شود .منتظر هستم که هر چه زودتر به سمت خانه پر بکشم.همه این زندگی روشن جدید

را از برکت ماه مبارک رمضان دارم.ازروزی که قرائت قرآن وارد خانه ما شد این کیه ها و دعواها شسته شد وبه

جایش صلح و صفا ،مهر و وفا گرفته است.باور نمی کنی این حدیث امام صادق (علیه السلام) راباچشم دل بخــوان:

«خانه‎ای كه در آن قرآن تلاوت شود و یا خدای عزوجل شود بركتش فراوان، و ملائكه در آن حضور می‎یابــــــــند و شیاطین از آن دور می‎شوند، و برای اهل آسمان روشن دیده می‎شود چنان كه كواكب برای زمینیان نورانی دـــیده می‎شود و خانه‎ای كه در آن قرآن تلاوت نشود و خدای بزرگ یاد نشود بركتش كم و ملائكه از آن فاصله می‎گیــــرند

و شیاطین در آن حضور می‎یابند.

حال اگر خانه ات بوی فرشتگان نمی دهد واز ورود به خانه ات دل آزاری می توانی با خواندن یـــک حمـــــــدو یا

سوره توحید قبل از ورود به خانه هر چه شیطان و یاران اوست از خانه ات بیرون کنی که :

دیو چو بیرون رود فرشته در آید.

فرق مؤمن با مسلمان!

darhavaidost — Wed, 23 Sep 2009 11:53:58 GMT

فرق مؤمن با مسلمان در چیست؟ مؤمن واقعى کیست؟

اسلام شکل ظاهرى دارد و هر کس شهادتین را بر زبان جارى کند در زمره مسلمانان است امـــــا ایمان یک امر واقعى و باطنى است که جایگاه آن قلب آدمى است، نه زبان و ظاهر او. بنابراین ایمان بالاتر و برتر از مسلمانى است. در آیات قرآن آمده است: «اعراب گفتند که ما ایـــمان آورده‏ایـــم، اى پیامبر! به آن‏ها بگو که اسلام آورده (تسلیم شده‏اید) و هنور ایمان در دلهاى شما وارد نشده است».

اسلام ممکن است انگیزه‏هاى مختلفى داشته باشد، حتى انگــــیزه‏هاى مادى و منافع شخصــــى، ولى ایمان حتماً از انگیزه‏هاى معنوى سرچشمه مى‏گیرد. امام باقر علیه‌السلام مى‏فرمایـــــد: «ایمان اقرار است و عمل، اما اسلام اقرار بدون عمل است».

امام صادق علیه‌السلام مى‏فرماید: «ایمان شریک اسلام مى‏شود، ولى اسلام شریک ایمان نیســـت».

در روایتى دیگر امام باقر علیه‌السلام فرمود: «ایمان آن است که در دل مستقر شود و بنده را بــه سوى خدا کشاند و اطاعت خدا و گردن نهادن به فرمانش بیانگر آن باشد، ولى اسلام گفتار و کردار ظاهرى است».

مؤمن واقعى کسى است که به همه دستورهاى اسلام عمل نماید؛ واجبات را انجام دهد و محرّمات را ترک نماید یعنى ایمان واقعى همراه عمل اســــــــــــــت و عملش باید مطابــــــــق با ایمانش باشــــــد.

در بعضى آیات آمده است: «مومنان کسانى‌اند که چون یاد خدا شود، دلهاشان ترسان مى‏شود و چون آیات الهى برایشان خوانده شود، ایمانشان افزون مى‏شود و بر پروردگار خود توکّل مى‏کنند. آنــان که نماز را بر پا مى‏دارند و از آنچه روزیشان داده‏ایم، انفاق مى‏کنــــــند. آنان مؤمنان واقعى هســـتند».

خداوند در این آیات و آیات دیگر مانند آیات اوّل سوره مؤمنون اوصاف «مؤمنان واقعى» را بیـــــان فرموده است.

التماس دعا

الهي به سويت آمــــــــــــــــــــده‌ام!

darhavaidost — Sat, 05 Sep 2009 06:50:58 GMT

بنام خداوند زیبا و بی همتا

الهي به سويت آمـــــــــــــده‌ام!

الهــــــــــــــي به نام تو

الهــــــــي، آمدم

نگي ديـــــــــــره!

نگي با چه رويــــــــي!

نگي مگه نگفـــــــــــــــته بودم ...

چرا، گفته بــــــــــودي

گفته بودي: بندــــــــه‌ي من باش!

اما من بنده‌ي دلم و آرزوهاي دور و درازش شدم

گفته بودي: مراقب دشمن قسم‌خورده‌ات باش!

خوش‌خيال و زودباور،‌ در اردوي همون فريب‌كار چادر زدم

گفته بودي: تنهات نمي‌ذارم، يادم كـــــــــــــــــــن، ‌يادت مي‌كـــــــــــنم

خودم رو تنها ديدم و تنهايي‌ام رو با ياد ياراني كه مار بودند پر كردم

گفته بودي: راه اينه، از بي‌راهه رفتم و سرگردون شدم

مي‌دونم. اين همه رو گفته بودي و نشنــــــــــــــــــــيدم

اما تو بخشنده‌تر از اوني كه اشك پشيماني‌ام رو ببيني و باران رحمت خطاپوشت رو دريغ كني

الهي، وعده‌ي خودت بود كه جرأت آمدن به من داد

فرمودي: از رحمـت من مأيوس نشويد، همه‌ي گناهان شما را مي‌بخشم، بازگــــــــــــــــــــرديد

الـــــــــــــهي، آمدم

خسته و غـــــــــبارآلود

با دستـــــــــاني خالي و قلبي پر اميد

الهــــــــــــــــــتتتي، نگــــــــــي ديره ...

رمضان ماه عترت و قرآن

darhavaidost — Sun, 23 Aug 2009 06:36:58 GMT

رمضان ماه عترت و قرآن

رمضان شهر عشق و عرفان است رمضان بحر فيض و احسان است

رمــضــــان، مــاه عــتــرت و قــرآن گــــاه تــــجديد عهد و پيمان است

رمــضــان امــتــــداد جــــاده نــــور در گذرگاه هــر مــــسلمــان است

رمــضــان چــلچــراغ نـــور افـشان در شبــستان قلــب انـسان است

مـــاه تــحكــيــم آشنـــايــــي هـــا مــاه تعــطيل قــهر و حرمان است

مـــاه شـــب زنــده داري عـشــاق مــاه بــيــدار بــاش وجــدان است

مـــاه اشــك و خـروش و ناله و آه راه برگــشت هــر پــشيمان است

مــــاه آســـايــش قــلــوب بــشــر مــاه پــالايــش تـــن و جــان است

رمضــان چــشمــه عـطــاي خـــدا ماه عفو و گذشت و غفــران است

رمــضــان رهــنـــمــا و راه گــشــا بهــر گــم گـشتگان حـيــران است

رمــضــان شــاخساري از طــوبـي غرفه اي از بــهشـت رضوان است

رمــضــان بــارگــــاه (بــســم ا...) جلــوگاه (رحيـم) و (رحمان) است

مــاه تـــحصيــل دانــش و تــقــوي گــاه تــطهـيــر و راه ايــمـان است

عيــــد مســعــود زاد روز حــســن روز پــر فــيــض نــيــمــه آن است

شــب قــدرش ســلام بــر مــهدي تــا بــه فـجرش كه نور باران است

مـــغــرب آفــتــاب عــمــر عــلـــي مشــرق مــــاهتــــاب قــرآن است

در چــنين مه كه انس و جان يارب بر سر سفــره تــو مــهــمـان است

نظـــري ســوي دردمنــدان كــــن اي كــه نــامـت شفا و درمان است

بــــارالــها بــــه درگــه كــــرمـــت سائــل خــستــه دل فـراوان است

واي بــر حـال آن كسي كه حسان خــصــم قــرآن و يـار شيطان است

نوری ز پشت ابر

darhavaidost — Thu, 06 Aug 2009 14:40:58 GMT

نوری ز پشت ابر

نــوری ز پـشـت ابـر هـزاران ستاره خواب

دستی به دست پنجره، چشمی بر آفتاب

آرامـــش نـگـاه مـن از لـحـظـه‏ی غـــروب

در خـواهـش طـلـوع تـو ای مـاه در نـقاب!

چشمی سیاه، بارش سبزی گرفته است

امــا کـویــر، غـیــر تــو را نـشـنـود جــواب

عـالـم بـه تـنـگ مـاهی ظلمت اسیر شد

دریــا! بــیــا و مـاهـی خود را رسان به آب

بـلـبـل سکـوت کـرده، کـبـوتر شکسته‎بال

طـاووس پـر گـشـا کـه جهـان را نمانده تاب

صـحـرای تشنه، گرگ گرسنه، هزار میش

باران! تو راست‏ بارش و چوپان! تو را شتاب

اعمال ماه شعبان

darhavaidost — Fri, 24 Jul 2009 07:01:58 GMT

آن چند امر است :

اوّل : هر روز هفتاد مرتبه بگوید (اَسْتَغْفِرُاللّهَ وَ اَسْئَلُهُ التَّوْبَةَ )

دوّم : هر روز هفتاد مرتبه بگوید( اَسْتَغْفِرُاللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحیمُ الْحَىُّ الْقَیّوُمُ وَ اَتُوبُ

اِلَیْهِ ) و در بعضى روایات الْحَىُّ الْقَیُّومُ پیش از الرَّحْمنُ الرَّحیمُ است و عمل به هر دو خوبست و از

روایات مستفاد مى شود كه بهترین دعاها و ذكرها در این ماه استغفار است و هركه هر روز از این

ماه استغفار كند هفتـــاد مرتبه مثل آنست كه هفــــتاد هزار در ماههاى دیـــــــــــــگر استغــــفار كند .

سوّم: تصدّق كند در این ماه اگرچه به نصف دانه خرمایى باشد تا حق تعالى بدن او را برآتش جهنّم

حرام گرداند از حضرت صادق علیه السلام منقول است كه از آن جناب سؤ ال كردند از فضیلت روزه

رجب فرمود چرا غافلید از روزه شعبان راوى عرض كرد یابن رَسول الله چه ثواب دارد كسى كه یك

روز از شعبان را روزه بدارد فرمود به خدا قسم بهشت ثواب اوســــــــت عرض كرد یابن رسول الله

بهترین اعمال در این ماه چیست فرمود تصدّق و استغفار هر كه تصدّق كند در ماه شعبان حق تعالى

آن را تربیت كند همچنانكه یكى از شما شتر بچّه اش را تربیت مى كند تا آنكه در روز قیامت برسد

به صاحبش در حالتى كه بقدر كوه اُحُد شده باشد

چهارم: در تمام این ماه هزار بار بــــگوید( لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَلانَعْبُدُ اِلاّ اِیّاهُ مُخْلِصینَ لَهُ الدّینَ وَ لَوُ كَرِهَ

الْمُشْرِكُونَ )كه ثواب بسیار دارد از جمله آنكه عبــــــــادت هزار ساله در نامه عمـــلش بنویســــــند .

پنجم: در هر پنجشنبه این ماه دو ركعت نماز كند در هر ركعت بعد از حمد صد مرتبه توحید و بعد از

سلام صد بار صلوات بفرستد تا حق تعالى برآورد هر حاجتى كه دارد از امر دین و دنــــــیاى خود و

روزه اش نیزفضیلت دارد و روایت شده كه در هر روز پنجشنبه ماه شعبان زینت مى كنند آسمانهـــا

را پس ملائكه عرض مى كنند خداوندا بیامرز روزه داران این روز را و دعاى ایشان را مـــــــستجاب

گردان و در خبر نبوى است كه هر كه روز دوشنـــبه و پنجشنبه شعبان را روزه دارد حقّتعالى بیست

حاجـــــــــــــــت ازحوائج دنیا وبیست حاجت ازحاجتـــــــــــــــهاى آخرت او را برآورد .

ششم: در این ماه صلــــــــــــــــوات بسیار فرستد.

فرارسيدن ماه شعبان،اعياد شعبانيه بويژه ميلاد قائم آل محمد ( عج) مبارك باد !

آئين عشق ورزي

darhavaidost — Tue, 14 Jul 2009 11:15:58 GMT

آئين عشق ورزي

« عشق ‏» ، اكسيرى است كه دلها را قيمتى مى‏سازد.

هر عضوى ، عيب خاص خود را دارد.

چشم معيوب ، نابيناست و گوش معيوب ناشنوا.

عيب دست و پا، كج‏بودن و فلج‏بودن است،

اما عيب «دل‏»، تهى بودن از «محبت‏» است.

محبت، دل را مقدس و با ارزش مى‏سازد ، اما كدام محبت و عشق‏نسبت‏ به چه چيز و چه كس؟

خانه دل ، بايد در اختيار محبتى قرار گيرد كه محبوب ، ارزش عشق‏ورزيدن و دل دادن و جان باختن و از خود گذشتن را داشته باشد.

اين كلام، شعر و توصيف نيست، حقيقت زندگى و حقيقت‏ديندارى‏است.

اسلام، «مكتب حب‏» و آيين «عشق ورزى‏» است، اما نسبت‏به آنكه‏بيرزد.

اگر «معرفت‏»، پايه « محبت‏ » باشد، محبوب برتر، محرم راز و انيس دل‏مى‏شود.

«دل سرا پرده محبت اوست...»

كسى عاشق خدا مى‏شود كه خدا را بشناسد ، خوبي ها، احسان ها، نوازش ها،بزرگواري ها و نعمت هايش را بشناسد.

و گرنه، از جان بى معرفت، چه انتظارى براى « عشق خدا » داشتن و « محبوب ترين ‏» را برگزيدن؟!

قلب سليم از كدورت هاى خودخواهى و غرور ، مى‏تواند بسترى براى‏استقرار « محبت عارفانه‏ » باشد.

دلى كه پر از تمنيات شيطانى و عشق به كامجوييهاى حيوانى باشد ، ديگر ظرفيتى براى عشق پاك و آسمانى نخواهد داشت.

اگر كسى راست‏بگويد كه عاشق خدا و اولياء الله است، اين عشق‏صادق او را مى‏سازد و مى‏پرورد و پيراسته و آراسته مى‏كند و به همسويى وهم خطى و همگامى و همدلى با محبوب مى‏كشاند.

اما... كجاست آن عشق صادق، و آن صداقت در عشق؟!

دلى كه طعم محبت‏خدا و اولياء را بچشد، محال است كه جايگزين‏ديگرى براى آن برگزيند.

اين سخن امام سجادعليه السلام در «مناجات محبين‏» است كه:

«خدايا كيست كه طعم شيرين محبتت را چشيد و جز تو محبوب ديگرى‏برگزيد...»

گرچه عشق، كمى بدنام و متهم شده است، ولى اگر «معشوق‏»، شايسته‏و ارزنده باشد و عشق، «صادق‏» و راستين، مى‏تواند سازنده انسان وزلال‏كننده روح و بالا برنده جان باشد.

عشق، به همرنگى و همراهى مى‏كشاند. و ايثار و گذشت و فداكارى‏مى‏آورد.

عشق، رها كردن « خود » و خواسته‏ها و پسندهاى خود ، در پاى « اراده‏محبوب ‏» و « پسند معشوق ‏» مى‏آموزد.

ولى... تا آن محبوب و دلبر، چه و كه باشد.

سخن از « محبت‏خدا » بسيار گفته مى‏شود ، ولى اين گوهر نفيس كجا ونزد چه كسى است؟

اولياء الهى، پيوسته از خدا، اين عشق را خواسته و آرزو كرده‏اند.

راستى!... چه لذتى دارد كه انسان هم عاشق خدا باشد، هم معشوق او.هم حبيب باشد، هم محبوب، محبت دوجانبه و از دو سو (يحبهم ويحبونه).

اگر ذره‏اى از آتش اين عشق در خرمن جان افتد ، مى‏سوزاند و خاكسترمى‏كند و از عاشق، سلب جهت كرده، عقربه دل و جانش را رو به سوى‏معشوق مى‏گرداند.

امام عارفان و عاشقان، حضرت سجادعليه السلام در «مناجات محبين‏»مى‏فرمايد:

«خدايا! از تو محبت دوستدارانت را مى‏خواهم و عشق هر كارى كه مرا به‏قرب تو برساند. مى‏خواهم كه عشق خودت را نزد من محبوب‏تر از جزخودت قرار دهى، عشقم را به تو، رهنماى به سوى رضوانت قرار دهى واشتياقم را به تو ، عامل ترك گناه سازى. خدايا!... منت نه، به من بنگر، با چشم دوستى و نگاه عاشقانه مرا بنگر، از من روى بر مگردان...».

آيا عشقى كه انسان را به «رضاى الهى‏» بكشاند و شوقى كه از«عصيان‏» باز دارد ، سازنده نيست؟!

خدايا، جرقه‏اى از اين آتش در جانمان بيفكن، تا بسوزيم و بسازيم و به‏مقام «رضا» برسيم و «قرار» بگيريم.

«رضا»، ثمره محبت است. «محبت‏» هم ميوه درخت‏يقين است.

از برجسته‏ترين خصال اخلاقى و سلوك روحى، «رضا» است.

آنكه در پس جلوه‏هاى ظاهرى دنيا و صحنه‏هاى مشهود و علل واسباب پيدا، به تدبير و اراده‏اى پنهان هم عقيده دارد و «مشيت الهى‏» رادر وراى تقديرات مى‏بيند ، نسبت‏به آنچه پيش مى‏آيد ، با خوش‏بينى‏برخورد مى‏كند.

صاحب «رضا» از آرامش روحى و طمانينه برخوردار است.

كسى هم كه به زمين و زمان و خدا و خلق خدا بدبين است و به ديده‏«عدم رضا» مى‏نگرد، پيوسته در رنج و حزن و اندوه است.

آنكه «يقين‏» و «محبت‏» دارد، «رضا» هم دارد، حتى از رنج و بلا،«لذت‏» هم مى‏برد.

اين ديگ ز خامى است كه در جوش و خروش است چون پخته شد و لذت دم ديد، خموش است

ريشه بسيارى از افسردگي ها و غصه‏ها، كمبود يا نبود ايمان و يقين وعشق به حيات و حيات آفرين است. اين كاستى، سبب مى‏شود آدمى خود را از كائنات، « طلبكار » بداند و چون چرخش روزگار به كام دل و بر وفق‏مرادش نباشد ، زبان به گلايه و شكوه بگشايد.

اولياء خدا راحت جسم و جان را در گوهر «رضا» مى‏جستند.

به فرموده مولايمان على‏عليه السلام: «ارض، تسترح‏»

راضى باش، تا راحت و آسوده شوى.

در معيشت و رزق و روزى هم، آنكه به قسمت‏خدايى رضا باشد ، آسوده‏دل و راحت است. آنكه راضى نيست، اندوههاى جانكاه دارد.

ثمره قلبى و آثار مشهود و محسوس رضا، راحتى جسم و جان است واين كلام حضرت صادق‏عليه السلام است.

چه دارويى ثمربخش‏تر از « رضا »، براى غم زدايى سراغ داريد؟

به فرموده امام على‏عليه السلام:

«الرضا ينفى الحزن‏».

رضامندى، اندوه را مى‏زدايد.

بندگى خدا كردن و به ولايت او گردن نهادن و محبت او را در عمق جان‏داشتن و به وعده‏ها و گفته‏هاى حضرت حق، باور و يقين داشتن، بوستان‏وجودمان را از گلهاى « رضا » خرم مى‏سازد.

و اگر « او » از انسان راضى باشد و چيزى را براى وى بپسندد ، چه لذتى‏بالاتر از رضامندى به رضاى حق؟!

فضیلت و اعمال ماه مبارك رجب

darhavaidost — Mon, 15 Jun 2009 10:19:58 GMT

میلاد مظهر علم و عزت و عدالت و سخاوت و شجاعت، اسد الله الغالب، علی بن ابیطالب،مبارک باد!

فضیلت و اعمال ماه مبارك رجب

ماه رجب و ماه شعبان و ماه رمضان شرافت زیادی دارند و در فضیلت آنها روایات بسیاری وارد شده است. از حضرت رسول (صلى الله علیه و آله) روایت شده كه: ماه رجب ماه بزرگ خدا است و ماهى در حرمت و فضیلت به آن نمى‏رسد و جنگیدن با كافران در این ماه حرام است و رجب ماه خدا است و شعبان ماه من است و ماه رمضان ماه امت من است كسى كه یك روز از ماه رجب را روزه بگیرد، موجب خشنودى خدای بزرگ می‌گردد و غضب الهى از او دور می گردد و درى از درهاى جهنم بر روى او بسته گردد. از حضرت موسى بن جعفر(علیهماالسلام) روایت شده است كه: هر كس یك روز از ماه رجب را روزه بگیرد، آتش جهنم یك سال، از او دور شود و هر كس سه روز از آن را روزه بگیرد بهشت بر او واجب می گردد.و همچنین فرمود كه: رجب نام نهرى است در بهشت که از شیر سفیدتر و از عسل شیرین‏تر است. هر كس یك روز از رجب را روزه بگیرد البته از آن نهر بیاشامد.

از امام صادق(علیه السلام) روایت است كه حضرت رسول اکرم( صلى الله علیه و آله) فرمود كه: ماه رجب ماه استغفار امت من است پس در این ماه بسیار طلب آمرزش كنید كه خدا آمرزنده و مهربان است و رجب را "أصب" مى‏گویند زیرا كه رحمت خدا در این ماه بر امت من بسیار ریخته مى‏شود پس بسیار بگوئید: «أَسْتَغْفِرُ اللهَ وَ أَسْأَلُهُ التَّوْبَةَ». ابن بابویه از سالم روایت كرده است كه گفت: در اواخر ماه رجب كه چند روز از آن مانده بود، خدمت امام صادق(علیه السلام)رسیدم. وقتی نظر مبارك آن حضرت بر من افتاد فرمود كه آیا در این ماه روزه گرفته‏اى؟ گفتم نه والله اى فرزند رسول خدا. فرمود كه آنقدر ثواب از تو فوت شده است كه قدر آن را به غیر از خدا كسى نمى‏داند به درستى كه این ماهى است كه خدا آن را بر ماه‌هاى دیگر فضیلت داده و حرمت آن را عظیم نموده و گرامی داشتن روزه دار را در این ماه بر خود واجب گردانیده است.پس گفتم یابن رسول الله اگر در باقیمانده این ماه روزه بدارم آیا به بعضى از ثواب روزه‏داران آن نائل مى‏گردم؟ فرمود: اى سالم هر كس یك روز از آخر این ماه را روزه بدارد خدا او را ایمن گرداند از شدت سكرات مرگ و از هول بعد از مرگ و از عذاب قبر و هر كس دو روز از آخر این ماه را روزه بگیرد از صراط به آسانى بگذرد و هر كس سه روز از آخر این ماه را روزه بگیرد ایمن گردد از ترس بزرگ روز قیامت و از شدت‌ها و هول‌هاى آن روز و برات بیزارى از آتش جهنم به او عطا كنند. و بدان كه براى روزه ماه رجب فضیلت بسیار وارد شده است و روایت شده كه اگر شخصی قادر بر آن نباشد هر روز صد مرتبه این تسبیحات را بخواند تا ثواب روزه آن را دریابد: سُبْحَانَ الْإِلَهِ الْجَلِیلِ سُبْحَانَ مَنْ لا یَنْبَغِى التَّسْبِیحُ إِلا لَهُ سُبْحَانَ الْأَعَزِّ الْأَكْرَمِ سُبْحَانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزََّ وَ هُوَ لَهُ أَهْلٌ .

اعمال مشترك ماه مبارک رجب

اینها اعمالی است كه انجام دادن آنها متعلق به همه ماه است و اختصاصى به روز معینی ندارد و آن چند مورد است :1- در تمام ایام ماه رجب دعای ذیل را که روایت شده امام زین العابدین(علیه السلام) در حجر در غره خواندند، خوانده شود:

"یَا مَنْ یَمْلِكُ حَوَائِجَ السَّائِلِینَ وَ یَعْلَمُ ضَمِیرَ الصَّامِتِینَ لِكُلِّ مَسْأَلَةٍ مِنْكَ سَمْعٌ حَاضِرٌ وَ جَوَابٌ عَتِیدٌ اللَّهُمَّ وَ مَوَاعِیدُكَ الصَّادِقَةُ وَ أَیَادِیكَ الْفَاضِلَةُ وَ رَحْمَتُكَ الْوَاسِعَةُ فَأَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّىَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَقْضِىَ حَوَائِجِى لِلدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَىْ‏ءٍ قَدِیرٌ ."

2- دعایی را كه از امام صادق(علیه السلام) روایت شده، خوانده شود:

«خَابَ الْوَافِدُونَ عَلَى غَیْرِكَ وَ خَسِرَ الْمُتَعَرِّضُونَ إِلا لَكَ وَ ضَاعَ الْمُلِمُّونَ إِلا بِكَ وَ أَجْدَبَ الْمُنْتَجِعُونَ إِلا مَنِ انْتَجَعَ فَضْلَكَ بَابُكَ مَفْتُوحٌ لِلرَّاغِبِینَ وَ خَیْرُكَ مَبْذُولٌ لِلطَّالِبِینَ وَ فَضْلُكَ مُبَاحٌ لِلسَّائِلِینَ وَ نَیْلُكَ مُتَاحٌ لِلْآمِلِینَ وَ رِزْقُكَ مَبْسُوطٌ لِمَنْ عَصَاكَ وَ حِلْمُكَ مُعْتَرِضٌ لِمَنْ نَاوَاكَ عَادَتُكَ الْإِحْسَانُ إِلَى الْمُسِیئِینَ وَ سَبِیلُكَ الْإِبْقَاءُ عَلَى الْمُعْتَدِینَ اللَّهُمَّ فَاهْدِنِى هُدَى الْمُهْتَدِینَ وَ ارْزُقْنِى اجْتِهَادَ الْمُجْتَهِدِینَ وَلا تَجْعَلْنِى مِنَ الْغَافِلِینَ الْمُبْعَدِینَ وَ اغْفِرْ لِى یَوْمَ الدِّینِ .»

3- از امام صادق (علیه السلام) روایت شده كه در ماه رجب این خوانده شود:

«اللَّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ صَبْرَ الشَّاكِرِینَ لَكَ وَ عَمَلَ الْخَائِفِینَ مِنْكَ وَ یَقِینَ الْعَابِدِینَ لَكَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْعَلِىُّ الْعَظِیمُ وَ أَنَا عَبْدُكَ الْبَائِسُ الْفَقِیرُ أَنْتَ الْغَنِىُّ الْحَمِیدُ وَ أَنَا الْعَبْدُ الذَّلِیلُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ امْنُنْ بِغِنَاكَ عَلَى فَقْرِى وَ بِحِلْمِكَ عَلَى جَهْلِى وَ بِقُوَّتِكَ عَلَى ضَعْفِى یَا قَوِىُّ یَا عَزِیزُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الْأَوْصِیَاءِ الْمَرْضِیِّینَ وَ اكْفِنِى مَا أَهَمَّنِى مِنْ أَمْرِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.»

قابل توجه است که ادعیه دیگری نیز برای این ماه عزیز ذکر شده است که می‌توانید به مفاتیح الجنان مبحث اعمال ماه رجب رجوع نمایید .4- از حضرت رسول اکرم(صلى الله علیه و آله) روایت شده كه: هر كس در ماه رجب صد مرتبه بگوید: «أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِى لا إِلَهَ إِلا هُوَ وَحْدَهُ لا شَرِیكَ لَهُ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ» و آن را به صدقه ختم فرماید حق تعالى براى او به رحمت و مغفرت و كسى كه چهار صد مرتبه بگوید بنویسد براى او اجر صد شهید عطا فرماید.5- از نبی مکرم اسلام روایت است: كسى كه در ماه رجب هزار مرتبه "لا إِلَهَ إِلا اللهُ" بگوید خداوند عز و جل براى او صد هزار حسنه عطا کند و براى او صد شهر در بهشت بنا فرماید .6- روایت است كسى كه در رجب در صبح هفتاد مرتبه و در شب نیز هفتاد مرتبه بگوید: "أَسْتَغْفِرُ اللهَ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ" و پس از اتمام ذکر، دست‌ها را بلند كند و بگوید: "اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِى وَ تُبْ عَلَىَّ" اگر در ماه رجب بمیرد خدا از او راضى باشد و به بركت ماه رجب، آتش او را مس نكند . 7- در کل این ماه هزار مرتبه ذکر: أَسْتَغْفِرُ اللهَ ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ مِنْ جَمِیعِ الذُّنُوبِ وَ الْآثَامِ " گفته شود؛ تا خداوند رحمان او را بیامرزد .8- سید بن طاووس در اقبال از حضرت رسول اکرم(صلى الله علیه و آله) فضیلت بسیاری براى خواندن سوره قل هو الله أحد نقل کرده است که ده هزار مرتبه یا هزار مرتبه یا صد مرتبه در این ماه تلاوت شود. و نیز روایت كرده كه هر كس در روز جمعه ماه رجب صد مرتبه سوره قل هو الله أحد را بخواند براى او در قیامت نورى شود كه او را به بهشت بكشاند. 9- سید بن طاووس از حضرت رسول اکرم(صلى الله علیه و آله) روایت كرده كه: هر كس در روز جمعه ماه رجب، مابین نماز ظهر و عصر، چهار ركعت نماز بگزارد و در هر ركعت حمد یك مرتبه و آیة الكرسى هفت مرتبه و قل هو الله أحد پنج مرتبه بخواند، و سپس ده مرتبه بگوید: «أَسْتَغْفِرُ اللهَ الَّذِى لا إِلَهَ إِلا هُوَ وَ أَسْأَلُهُ التَّوْبَةَ» حق تعالى براى او از روزى كه این نماز را گزارده تا روزى كه بمیرد هر روز هزار حسنه به او عطا فرماید، و او را به هر آیه‌ای كه خوانده شهرى در بهشت از یاقوت سرخ و به هر حرفى قصرى در بهشت از دُرّ سفید دهد و تزویج فرماید او را حورالعین و از او راضى شود .10- سه روز از این ماه را كه پنجشنبه و جمعه و شنبه باشد روزه گرفته شود. زیرا كه روایت شده هر كس در یكى از ماه‌هاى حرام، این سه روز را روزه بدارد حق تعالى براى او ثواب نهصد سال عبادت بنویسد. 11- از حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) روایت شده است كه: هر كس در یك شب از شب‌هاى ماه رجب ده ركعت نماز به این نحو که در هر ركعت حمد و قل یا ایها الكافرون یك مرتبه و توحید سه مرتبه بخواند، خداوند گناهان او را می‌آمرزد.

برگرفته از مفاتیح الجنان