معاوضه خانه جهنمی با خانه بهشتی
سلام . نمی دونم چرا هر روز بعد از اینکه از محل کارم میام بیرون یک جور دلشـــــــــــوره بدی می گیــــــــــــرم.
اصلا هر چی به خونه نزدیکتر میشم این حس بد به دلم چنگ می زنه .وقتی دستـــــــــــــم رو روی زنگ می گذارم
مثل اینه که روی آتیش پا می زارم.اصلا می خوام که پا توی خونه نذارم.آخه می دونی چــــــــرا؟برای اینـــــــکه
وقتی که وارد خونه میشم به جای اینکه قشنگی های زن و زندگی به چشمم بیاد کم و کاستی ها وکیــــــنه کدورت
های گذشته جلوی چشمم رژه میره.آخر سر هم زبان تلخ و گزنده میانداری می کنه و بیا و ببین....
اما مدتی است که کلا حالم عوض شده .نه تنها از رفتن به سوی خانه مضطرب و ناراحت نمی شوم بلکه دلـــــم
برای خانه رفتن تنگ می شود .منتظر هستم که هر چه زودتر به سمت خانه پر بکشم.همه این زندگی روشن جدید
را از برکت ماه مبارک رمضان دارم.ازروزی که قرائت قرآن وارد خانه ما شد این کیه ها و دعواها شسته شد وبه
جایش صلح و صفا ،مهر و وفا گرفته است.باور نمی کنی این حدیث امام صادق (علیه السلام) راباچشم دل بخــوان:
«خانهای كه در آن قرآن تلاوت شود و یا خدای عزوجل شود بركتش فراوان، و ملائكه در آن حضور مییابــــــــند و شیاطین از آن دور میشوند، و برای اهل آسمان روشن دیده میشود چنان كه كواكب برای زمینیان نورانی دـــیده میشود و خانهای كه در آن قرآن تلاوت نشود و خدای بزرگ یاد نشود بركتش كم و ملائكه از آن فاصله میگیــــرند
و شیاطین در آن حضور مییابند.
حال اگر خانه ات بوی فرشتگان نمی دهد واز ورود به خانه ات دل آزاری می توانی با خواندن یـــک حمـــــــدو یا
سوره توحید قبل از ورود به خانه هر چه شیطان و یاران اوست از خانه ات بیرون کنی که :
دیو چو بیرون رود فرشته در آید.
![]()
![]()
اسلام شکل ظاهرى دارد و هر کس شهادتین را بر زبان جارى کند در زمره مسلمانان است امـــــا ایمان یک امر واقعى و باطنى است که جایگاه آن قلب آدمى است، نه زبان و ظاهر او. بنابراین ایمان بالاتر و برتر از مسلمانى است. در آیات قرآن آمده است: «اعراب گفتند که ما ایـــمان آوردهایـــم، اى پیامبر! به آنها بگو که اسلام آورده (تسلیم شدهاید) و هنور ایمان در دلهاى شما وارد نشده است».
اسلام ممکن است انگیزههاى مختلفى داشته باشد، حتى انگــــیزههاى مادى و منافع شخصــــى، ولى ایمان حتماً از انگیزههاى معنوى سرچشمه مىگیرد. امام باقر علیهالسلام مىفرمایـــــد: «ایمان اقرار است و عمل، اما اسلام اقرار بدون عمل است».
امام صادق علیهالسلام مىفرماید: «ایمان شریک اسلام مىشود، ولى اسلام شریک ایمان نیســـت».
در روایتى دیگر امام باقر علیهالسلام فرمود: «ایمان آن است که در دل مستقر شود و بنده را بــه سوى خدا کشاند و اطاعت خدا و گردن نهادن به فرمانش بیانگر آن باشد، ولى اسلام گفتار و کردار ظاهرى است».
مؤمن واقعى کسى است که به همه دستورهاى اسلام عمل نماید؛ واجبات را انجام دهد و محرّمات را ترک نماید یعنى ایمان واقعى همراه عمل اســــــــــــــت و عملش باید مطابــــــــق با ایمانش باشــــــد.
در بعضى آیات آمده است: «مومنان کسانىاند که چون یاد خدا شود، دلهاشان ترسان مىشود و چون آیات الهى برایشان خوانده شود، ایمانشان افزون مىشود و بر پروردگار خود توکّل مىکنند. آنــان که نماز را بر پا مىدارند و از آنچه روزیشان دادهایم، انفاق مىکنــــــند. آنان مؤمنان واقعى هســـتند».
خداوند در این آیات و آیات دیگر مانند آیات اوّل سوره مؤمنون اوصاف «مؤمنان واقعى» را بیـــــان فرموده است.

التماس دعا

