منبع: تبیان
خطبه غديريه اميرمؤمنان(عليه السلام)
در زمان حكومت
در دوره حاكميت على بن ابىطالب(عليه السلام) عيد غدير با روز جمعه مصادف شد. مسلمانان حضور
چشمگيرى در نماز جمعه داشتند. حضرت علي(عليه السلام) براى اقامه نماز جمعه و خواندن خطبههاى آن در
برابر مردم قرار گرفت. حسين بن على(عليهماالسلام) مىگويد: پنج ساعت از روز گذشته بود (قبل از اذان
ظهر)، كه پدرم خطبهها را آغاز كرد. او نخست به حمد و ثناى خداوند پرداخت، صفات ربوبىاش را برشمرد،
حاكميت مطلق را از آن وى دانست، نعمتهايش را مورد توجه قرار داد و بعد خطاب به مردم فرمود:
خداوند تعالى امروز دو عيد بسيار بزرگ [جمعه و غدير] را براى شما در يك زمان قرار داده است؛ دو عيدى كه
هر يك فلسفه وجودى ديگرى را تكامل مىبخشد و به وسيله هر يك هدايت در ديگرى اثر مىبخشد... سپس
فرمود: توحيد و ايمان به يگانگى خداوند پذيرفته نمىشود مگر با اعتراف به نبوت پيامبرش محمد(صلي الله
عليه و آله) و دين و شريعت محمد(صلي الله عليه و آله) پذيرفته نمىشود مگر با قبول ولايت امر كسى كه خدا
فرمان ولايتش را داده است؛ و همه اين امور سامان نمىپذيرد مگر بعد از توسل و تمسك به اهل ولايت.
غدير از نگاه مولى الموحدين على(عليه السلام)
سپس فرمود: خداوند در روز غدير آنچه در باره منتخبين خود اراده كرد بر پيامبرش فرو فرستاد، به او فرمان
داد تا ولايت و وصايت را ابلاغ كند و مجال را از كافران و منافقان بگيرد نگران گزند دشمنان نباشد. روز غدير
قدر و منزلت بسيار دارد، در آن روز گشايشهاى الهى فرا رسيده و حجتش بر همه تمام شده است.
امروز روز روشنگرى و اظهار عقيده از جايگاه بلند و روشن است، امروز روز تكامل دين و روز وفاى به عهد
است. غدير روز((رسول الله صلي الله عليه و آله) و مشهود "على بنابىطالب(عليه السلام)" است، روز در
هم ريختن پيمانهاى زير پرده كفر و نفاق است، روز آشكار شدن حقايق اصيل اسلام است، روز ذلت و خوارى
شيطان است، روز استدلال و برهان است، روز جدا شدن صفوف كسانى است كه آن را تكذيب مىكردند امروز
بزرگترين روزى است كه عدهاى از شما از آن اعراض كرديد، روز هدايت و امتحان بندگان خداست، روز آشكار
شدن كينههاى نهفته در دلها و سينههاست، روز عرضه نصوص [سخنان بدون ابهام پيامبر (صلي الله عليه و
آله)] بر افراد مؤمن و دلباخته [اهل الخصوص] است، غدير روز شيث پيامبر(عليه السلام) است، روز ادريس و
يوشع و شمعون و ...
منشور علوى(عليه السلام) در عيد غدير
اميرمؤمنان(عليه السلام) در قسمت آخر خطبه فرمود: رحمت خدا بر شما اى مسلمانان، بعد از برگشت از اين
اجتماع بزرگ امروز [غدير] را عيد بگيريد: [و با انجام امور ذيل آن را بزرگ بشماريد].
1) نعمت را بر افراد خانواده و خويشاوندانتان گسترش دهيد و نيكى و بخشش پيشه كنيد
2) به برادران دينى خويش به قدر توان نيكى و بخشش كنيد. و
3) خداى را در برابر نعمتهايى كه به شما ارزانى داشته، شكرگزار باشيد.
4) كنار يكديگر جمع شويد تا خداوند اجتماع شما را فراگير و گيراتر سازد.
5) به يكديگر نيكى كنيد تا خداوند به شما الفت و مهربانى بيشتر عنايت كند.
6) نعمتهاى الهى را به يكديگر تبريك و تهنيت گوييد همان طور كه خداوند [در اين روز] با اعطاى اجر و
ثوابى بيش از ديگر اعياد به شما تهنيت مىگويد. بعد فرمود: كمكهاى مالى به ديگران در امروز (غدير) به
اموالتان بركت مىبخشد و بر عمرتان مىافزايد: مهربانى به ديگران سبب رحمت و عنايات حق خواهد شد.
7) با خوشرويى و شادمانى يكديگر را در آغوش بگيريد.
8) خداوند را بر توفيقات خويش سپاس گوييد.
9) از فقرا و ضعيفانى كه چشم به كمك شما دارند ديدن كنيد، به زيارتشان برويد و با آنان در خوراكشان همراه
شويد. بعد حضرت فرمود: يك درهم كمك به فقرا در روز عيد غدير با دويستهزار درهم برابر است، بلكه بيشتر
خواهد بود.
10) وقتى يكديگر را ملاقات كرديد مصافحه كنيد، به هم تبريك بگوييد و سلام كنيد، كه پيامبر خدا (صلي الله
عليه و آله) به من چنين فرمان داد.
عید غدیر خم را بر همه مسلمین از صمیم قلب تبریک میگم .
"بسم الله الرّحمن الرّحیم"
عیـــد قربـــــــــا ن
عید قربان گرچه آیین خلیل آزر اســـــــــت ملت اســــلام را امروز زیب و زیور اســــت
حبّذا عیدى كه سرخ از خون قربانــــــى او گونه اســـــلام و روى ملت پیــــــغمبر اســـــت
حبّذا روزى كه ابراهیم را در كوى دوســـت ذبح اسماعیل از یك گوسفند آسانتر اســــــــــت
حاجیان از جان چنان بوسند آن سنگ سیاه خانه حق را كه گویى خـال روى دلبر اســــــتت
سالى ار یك حج بود مر حاجیان را در حجاز در خراسان خلق را هر روزه حجّ اكبر اســـــت
خانه حق را اگر خواهى بپو راه حجــــــــاز ور بخواهى صاحب آن خانه در این كشور است
اندرین عیدى كه ملت را همه فرّ و بهـــــا از نو آیین ســــــنّت پاك خلــــــیل آزر اســــــت
سعى تو مشكور باد و حجّ تو مبرور بـــاد در حریمى كز شرافت كعبه را تاج سر اســــــت
فرارسیدن عید سعید قربان، عید ایمان، عید معرفت،
عید توحید و خداشناسی را به همه دوستان تبریک می گویم…
|
| ||
|
ادامه مطلب را بخوانید.
"بسم الله الرّحمن الرّحیم"
به نام "الله"ای است که عاشق است و معشوق است و خود،
حقیقت عشق است. عاشق، میفهمد که عاشق چه میگوید
و اگر انسان عاشق نباشد، معنای کلام خداوند پر محبت را درک نمیکند...
"بسم الله الرّحمن الرّحیم"
چرا سورههای قرآن این طور شروع میشود؟
چرا با کلام دیگری آغاز نمیشود؟ دلیل تکرار پیدرپی این آیهی عاشقانه چیست؟
همین نشان میدهد که خدایی که اسلام از آن میگوید،
بیش از هر چیز و بیش از هر چیز دیگر مهربان و بخشنده است
و چنین خدایی، از مؤمنان به خود، انتظار مهربانی و بخشودن دارد.
تأکید قرآن و اسلام بیش از هر چیز، آن است که
ای مردم محبت را دریابید و مهربانی کنید
...پس خدایی که در دل آیات قرآن نهفته است،
در اوّل و آخر مهربان و بخشنده است.
اگر صفت دیگری دارد، این ویژگی او حالتی است از محبت بیپایانش.
خداوند عادل است، اما بخشش خود را بر عدالت خویش برتری میدهد...
این عدل عاملی است برای تحقق عشق و محبت خداوند، به همهی مخلوقات خود...
خدای قهّار، همان خدای رحمان است. قهر او همان مهر اوست...
تلاش عاشق است برای نجات معشوق ...
عدلی که اساس آن محبت نباشد، از سنخ عدل الهی نیست.
خشم و قهری که باطن آن رحمت و محبت نباشد،
نه خدایی است و نه برای خدا. خدا خواهانه نیست، نفسانی و خودخواهانه است...
پیام منحصر به فرد و اختصاصی اسلام، بعد از "لا اله الّا الله" که پیام مشترک ادیان است،
"بسم الله الرّحمن الرّحیم" است و این به بشر میگوید:
اسلام دین رحمت است، نه خشونت
اسلام آیین محبت است، نه نفرت
خدایی که اسلام وصفاش میکند عاشق است
عاشق مخلوق خود است و او عاشقترین است
"اَرحَم الرّاحمین" است
قرآن را با وضو باید گشود. ظاهر این وضو کار همگان است، اما باطن آن کار نوادر زمان است.
برای ورود به قرآن، باید با "بسم الله الرّحمن الرّحیم" وضو کرد
و گرنه ورود به قرآن ممکن نیست.
وضوی ظاهری با آب است و وضوی باطنی با عشق است.
باید روح را با عشق شست تا بتوان به درون قرآن راه یافت
و عمق قرآن را یافت.
باید به صفت رحمن و رحیم موصوف شد تا به ادراک وصفی که،
قرآن از خدا و حقیقت و زندگی دارد، نائل شد...
...کسی که عاشق نیست این خدا را نمیفهمد و بلکه از فهم و تجربهاش _
(که خود الله اکبر فهم ناپذیر است)_بسیار دور است.
کسی که عاشق نیست قرآن را نمیفهمد.
منظور آیات را در نمییابد، چون نخست میگوید:
"بسم الله الرّحمن الرّحیم"
"وقتی میگویی به نام خداوند بخشندهی مهربان،
نمیتوانی با نفرت و بدی عمل کنی.
"اگر الآن بگویی به نام خداوند بخشنده، اگر به راستی بگویی،
پس تو هم اکنون بخشندهای. چون انسان همیشه شبیه همانی میشود
که آن را میپرستد و تسلیم اوست.
"اگر خدای تو رحمان و رحیم است و اگر تو واقعاً چنین خدایی را میپرستی،
پس تو هم باید رحمان و رحیم باشی. مشت،
نمونهی خروار است و قطره میتواند از دریا خبر دهد.
"اگر تو مهربانی، پس معلوم است که خدایی هم که تو میپرستی مهربان است...
...اگر صفت خداوند تو، در تو نیست، پس به واقع "او " خداوند تو نیست
و تو خود را در اختیار جز "او" قرار دادهای و جز "او" را شنیدهای...
(از کتاب تفاسیر بسم الله/ برگرفته از تعالیم)
ادامه مطلب را بخوانید.
